Rechtbank waardeert eigen initiatief

Plaats een reactie

Utrecht-20120322-00145_thumb.jpg
UTRECHT – De rechtbank geeft Jall B. precies de straf waar hij om vroeg. De rechtbank legt 6 maanden cel op waarvan ongeveer de helft voorwaardelijk. De straf wordt zo ingedeeld dat B. vanuit de cel direct naar een gesloten afkickkliniek wordt gebracht zodat hij niet de straat op kan om strafbare feiten te plegen.

vrijheid

B. werd betrapt na een auto inbraak. De politie ontdekte dat B. zelf de politie had gebeld hoewel hij dat zelf bleef ontkennen. B. vertelde aan de rechtbank dat hij de vrijheid niet aankan. Zo gauw hij op straat is, koopt hij van al zijn geld drugs en daarna moet hij op het dievenpad. Hij wilde zo snel mogelijk naar een kliniek.

schadevergoeding

De officier nam dat verzoek over. Raadsman Joop van de Beek moest het wel eens zijn met de officier. Hij vond alleen de gevraagde schadevergoeding wel erg hoog. De rechtbank schrapt de hele schadevergoeding. (andereverhalenuitderechtbank.nl)

lees ook
5 maart 2013 Zelfbescherming

Brigadier achter de tralies

Plaats een reactie

utrecht-20120427-00170 UTRECHT – De rechter commissaris houdt een 36.jarige brigadier van politie twee weken in de cel.. De politieman uit Utrecht wordt verdacht van het verkopen van vertrouwelijke informatie.

De brigadier werd eerder deze week aangehouden vanwege niet integer gedrag. De officier van justitie verdenkt de man van het schenden van zijn ambtsgeheim. Het onderzoek loopt nog. (jurgenswart.wordpress.com)

Nicolich moet weg ?

Plaats een reactie

De rechtbank in Utrecht heeft bepaald dat Romafamilie Nicolich moet vertrekken uit de villa die door gemeente Utrecht geheel gratis ter beschikking was gesteld. Nicolich wil dat niet maar de zaak zat juridisch helemaal dicht en advocaat Bernard Tomlow kreeg een ontruimingsvonnis van de rechter.

Daarmee is de zaak nog niet afgelopen want de gemeente moet nu nog beslissen of ze de deurwaarder op Nicolich af zal sturen. Nicolich weet als geen ander dat wij in Nederland niet snel een gezin met vier jonge kinderen de vrieskou in zullen jagen. Daar zal hij toch nog iets uit willen slepen, terwijl de burgemeester van Utrecht zich in deze zaak de oppositie van het lijf moet houden.

lees ook:

31 januari 2012 De zaak Nicolich een grote Tomlowshow

De zaak Nicolich een grote Tomlowshow

Plaats een reactie

Bernard Tomlow is een van de betere prijsvechters in de rechtbank. Hij doet nu het vuile werk voor de gemeente Utrecht in de zaak Nicolich. Die zaak is politiek gevoelig. Wolfsens oppositie ruikt bloed. En ook de weldenkende Utrechter vindt het natuurlijk niks dat zo’n asofamilie die overal voor ellende zorgt, gratis en voor niks in een grote villa mag wonen. Nicolich speelt de hulpverlening en de politiek al jaren tegen elkaar uit. Hij weet dat wanneer hij met kinderen gaat sjouwen dat er instanties ingrijpen. Nu heeft hij het Leger des Heils aan zijn zijde.

villa

Het Leger wil hem wel opvangen. Maar de geslepen Nicolich wil nu de villa niet meer uit. De gemeente staat honderd procent in haar recht en spande een kort geding aan. De familie  Nicolich laat verstek gaan in de rechtbank. Normaal betekent zo’n verstek kort geding gewoon stukken inleveren en dan is de zaak al gewonnen. Tomlow had had in deze ook zijn secretaresse kunnen sturen. Pleiten hoeft niet.

Maar Tomlow laat deze kans niet voorbijgaan. Hij heeft zich als advocaat van de gemeente Utrecht jarenlang gevochten tegen de hufters. Hij beschermde de zwakkeren van de stad Utrecht door de hufters namens de gemeente uit hun woningen te procederen. Hij heeft dat al eens bijna met zijn leven moeten bekopen toen een van die hufters hem buiten de rechtbank met een mes te lijf ging. Dit keer zal hij de Nicolichen die zich al 25 jaar misdragen in Utrecht over de stadsgrenzen jagen.

zwak

Natuurlijk zijn die Nicolichen ook weer zwak maar dat is  een ander verhaal voor en andere advocaat. Pleiten hoeft niet, maar we leven in een mediacratie, zegt Tomlow tegen de rechter. De familie Nicolich die in een kranteninterview heeft gezegd dat ze niet naar Maarsbergen willen omdat ze daar niet welkom zijn, verdient een weerwoord in de rechtbank, zegt hij.

Pleiten is zijn vak en hij kan het goed. Hij  voert de schrijvende pers in de zaal naar de onontkombare conclusie dat de familie Nicolich weg moet uit de veelbesproken villa. Ze kunnen best naar Maarsbergen en het zijn criminelen die zich schuldig maken aan steunfraude en huiselijk geweld. Allebei het wordt niet weersproken maar dat is ook jammer, want Tomlow is juist beter wanneer hij tegenstand krijgt.

De gemeente had dit kort geding was ook wel gewonnen zonder deze hele Tomlowshow, maar het was een stuk minder leuk geweest.

Jurgen Swart

lees ook:

1 februari 2012 Nicolich moet weg?

Een vleesgeworden nachtmerrie

Plaats een reactie

De 20-jarige Moussa B. heeft ieders diepste angsten waargemaakt.  Hij overviel samen met een vriend een vrouw in haar woning. Ze bonden een vrouw in de woning vast. Ze doorzochten urenlang de woning. Ze namen geld mee. Ze gingen weg. Daarna kwam B. terug en hij verkrachtte de vastgebonden vrouw. Het Gerechtshof in Arnhem veroordeelde B. tot zeven jaar cel.

Een jaar geleden eiste een kwade officier in Utrecht twaalf jaar cel, voor de de overval, de verkrachting en nog een overval op een woning. De rechtbank in Utrecht legde acht jaar op. Want de rechtbank schrapte  de tweede overval. Er was weliswaar  dna gevonden, maar maar de weinig plausibele verklaring van de verdachte was niet honderd procent weerlegd, omdat er geen ander bewijs was.

Moussa B. en de officier gingen allebei in hoger beroep. Het Openbaar Ministerie zag in de tweede ronde in dat er geen bewijs was voor de tweede overval, maar het OM eiste toch negen jaar. Het gerechtshof vond het ook walgelijk wat B. had uitgehaald maar het hof legde toch een lagere straf op omdat B. nog zo jong is.

De gewoonste zaak van de wereld

Plaats een reactie

 

 

 

 

 

 

 

Erik heeft nog nooit een proeftijd serieus genomen

Door Jurgen Swart

Ik kan niet zo goed over dat soort dingen praten als er zoveel vreemde mensen in de zaal bij zijn. De 41-jarige Erik die er geen moeite mee heeft om zich in het openbaar af te trekken, kan daar niet over praten omdat er toevallig een paar mensen in de zaal zitten waar hij moet terechtstaan. Terwijl het een heel klein groepje is. In de zaal zit een advocaat die op de volgende zaak zit te wachten, een journalist, twee justitiemedewerksters en drie studenten. U heeft nog geluk, antwoordt politierechter Den Otter soms zitten er hele schoolklassen.

openbaarheid

Den Otter is niet van plan om de deuren te sluiten voor het publiek om het Erik meer naar de zin te maken, voegt hij eraan toen. ‘De openbaarheid in is ook in zedenzaken een groot goed’, stelt de rechter. Het komt erop neer dat het slachtoffer en de rest van Nederland in de krant moeten kunnen lezen wat er met die man is gebeurd die met zijn broek op zijn knieën op een bankje zat. En daarnaast is het een extra waarschuwing voor mannen zoals Erik dat ze het risico lopen om heel herkenbaar in de krant te komen.

vergeten

Erik vindt het niet leuk. Hij is een stukadoor met twee kinderen en hij herinnert zich niet veel. Zijn slachtoffer is de aanblik nog lang niet vergeten. Ze liet haar hond uit in een park. Erik zat op het bankje en trok zich af of dat de gewoonste zaak van de wereld is. Toen ze de tweede keer langs kwam, zocht hij oogcontact. De vrouw spoort een agent op in het park. Die is gelukkig snel ter plekke en treft Erik aan hem was zwaar onder invloed van coke. Hij had het poeder nog onder zijn neus zitten, noteert de agent in zijn proces-verbaal.

harddrugs

Erik raakt regelmatig psychisch de kluts kwijt. Vervolgens grijpt hij naar de harddrugs en daarna laat hij zijn broek in het openbaar zakken. Hij is al drie keer bij de rechter geweest vanwege exhibitionisme. Hij liep zelfs in een proeftijd van zes weken voorwaardelijk. Hij moet eigenlijk zes weken de cel in. Dat beseft hij en daarom heeft hij goed meegewerkt met de hulpverlening. De reclassering stelt dat Eriks drugsgebruik als eerste aangepakt moet worden.

De officier van justitie is boos. Er hadden ook kinderen langs kunnen komen, zegt de officier. Ze eist opnieuw zes weken voorwaardelijk. En de officier vind het niet nodig dat Erik die voorwaardelijke straf gaat uitzitten, maar ze eist daarvoor wel 84 uur werkstraf. Dat valt Erik vreemd genoeg een beetje tegen. Hij heeft niet zijn best gedaan met de reclassering om vervolgens een werkstraf te moeten doen, vertelt hij.

voorwaardelijk

Hoe brutaal kun je zijn. Maar de rechter gaat erin mee. Hij legt zes weken voorwaardelijk op, schrapt de werkstraf en verlengt alleen de proeftijd. De politierechter vindt dat wel lastig want die vorige rechter heeft natuurlijk ook al aangegeven dat het een allerlaatste waarschuwing was. Maar daar trekt deze rechter zich toch niets van aan. Dat getuigt van erg veel vertrouwen in Erik die nog nooit een proeftijd serieus heeft genomen. (jurgenswart.wordpress.com)

%d bloggers liken dit: