‘Hij zei dat ik die bekeuring kon verscheuren’. De 29-jarige Wim is nog steeds boos op de controleur die geen woord heeft gehouden. Wim is een weinig opvallende taxichauffeur in een spijkerbroek. Hij spreekt keurig Nederlands en komt eerlijk over. Dat kan geen kwaad bij de politierechter.

Een jaar geleden werd hij gecontroleerd op een grote taxistandplaats in Utrecht door een vaste agent die alle taxichauffeurs goed kennen. Wim had geen chauffeurspas, die voor iedereen goed zichtbaar in een taxi aanwezig moet zijn. ‘Een pas is vijf jaar geldig’, vertelt Wim. Hij is zelf al langer chauffeur. Maar hij is een tijdje vrachtwagenchauffeur geweest en toen had het geen zin een nieuwe aan te vragen.

aanvraag

Dat vrachtwagenchauffeurswerk was te zwaar en hij stapte opnieuw op de taxi. Hij had zijn pas inmiddels aangevraagd, maar dat duurt een paar weken. Hij zoekt excuses. ‘Ik heb in totaal vier dagen geen pas gehad‘, vertelt hij aan de economische politierechter en met die woorden bekent hij eigenlijk direct.

De economische politierechter beoordeelt economische delicten. Er verschijnen kleine ondernemers met een vies restaurant of  boeren die hun mest de sloot inrijden. De boetes zijn vaak fors bij de economische politierechter omdat bedrijven grote extra winsten kunnen maken, door zich niet aan de regels te houden en misdaad mag natuurlijk niet lonen.

schikking

Wim heeft een schikking van 220 euro thuisgestuurd gekregen. Die heeft hij niet betaald want hij vond het thuis ook nog onrechtvaardig. ‘Maar het is wel een heel duur ritje geworden, klaagt hij als een echte ondernemer. ‘Want nu zit ik hier dat kost me nog meer geld.’ Weest u maar blij dat u gekomen bent, zegt rechter Doekes.

En Wim mag blij zijn, want zijn verhaal heeft indruk gemaakt op de officier van justitie. Bovendien heeft hij een blanco strafblad en dat weegt heel zwaar bij de economische politierechter. Het wordt toch nog een minder duur en misschien zelfs profijtelijk uitstapje voor Wim. Wanneer Wim niet was verschenen had de officier bij verstek de boete iets verhoogd naar 250 euro. Zo’n eis volgt de rechter vrijwel altijd wanneer de verdachte niet op komt dagen.  Nu vindt de officier Wim geloofwaardig en ze eist een geheel voorwaardelijke boete van 110 euro.

rechtboeken

‘Ik ben niet zo thuis in de rechtboeken, maar het lijkt me een goed voorstel’, zegt Wim. ‘U hoeft niets te betalen, tenzij u het binnen twee jaar weer doet‘, vult rechter Doekes aan in haar uitspraak. En als ik nou geflitst wordt, wil Wim nog weten moet ik dan die voorwaardelijke boete betalen. Dat ligt aan de officier van dienst. In principe kan het. U moet zich aan alle regels houden, geeft de rechter Wim nog mee als afscheid.

Jurgen Swart