Utrecht-20120316-00135UTRECHT – Ik kan al niet eens zitten. Dat doet pijn. Dat vertelt de 53-jarige Mery aan rechter Van Es en een jongere collega. Bij wijze van uitzondering zitten er twee bestuursrechters. Dit uitkeringszaakje is blijkbaar zo gemakkelijk dat het wordt gebruikt om een rechter op te leiden.

Maar voor Mery is het een zaak van levensbelang. Ze is  boos omdat ze door een verzekeringsarts voor 25 procent is goedgekeurd. Volgens het UWV mag ze twee dagen per week revalideren en drie dagen werken. Ze moet aan de slag.

Voor veel mensen zou het goed nieuws zijn. Maar volgens Mery is dat onmogelijk. Ze werkte ooit in een winkel. Dat gaat niet meer. Thuis zet ze na anderhalve minuut de stofzuiger uit. Een half uur rust en daarna gaat ze weer anderhalve minuut stofzuigen. Een liggend beroep zou wel in aanmerking komen, zegt ze. Op zo’n bootje voegt ze eraan toe.

Rechter Van Es kijkt toch even verbaasd. De serieuze ogende, brildragende Mery is zo ongeveer de laatste van wie je deze slechte grap zou verwachten, maar ze zegt het echt.

Mery is vooral boos omdat de eerste arbo-arts drie jaar geleden heeft gezegd dat ze compleet arbeidsongeschikt zou zijn. Daarna heeft ze twee jaar thuisgezeten. En toen werd ze opeens voor drie kwart goedgekeurd. Het UWV geeft toe dat niet alles volgens de regels is gegaan en de arts gaat haar nu nog een keer keuren. Daarna volgt uitspraak. (JS)

Advertenties